Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
Πόσους φίλους χωράει ο εγκέφαλός σας;
27/12/2010 - 16:45
Η απάντηση στην ερώτηση πόσους φίλους έχετε σχετίζεται με… την αμυγδαλή, μια περιοχή του εγκεφάλου σε σχήμα... αμυγδάλου, η οποία είναι μεγαλύτερη στους ανθρώπους που έχουν πλούσια κοινωνική ζωή, σε σχέση με όσους είναι λιγότερο κοινωνικοί, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που για πρώτη φορά έρχεται να συνδέσει το μέγεθος των κοινωνικών-φιλικών δικτύων, με ένα δίκτυο νευρώνων στη βάση του εγκεφάλου.
Η αμυγδαλή, που είναι μικρή σε σχέση με άλλες περιοχές του εγκεφάλου, θεωρείται ότι παίζει καθοριστικό ρόλο στη συναισθηματική έκφραση, τις φοβίες, την εμπιστοσύνη, την ικανότητα αναγνώρισης προσώπων και ανάμνησης ονομάτων, καθώς και στον χειρισμό των κοινωνικών επαφών.
Το πείραμα
Οι ερευνητές του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης στη Βοστώνη, με επικεφαλής την καθηγήτρια Λίζα Φέλντμαν Μπάρετ του πανεπιστημίου Northeastern και τον καθηγητή νευρολογίας Μπράντφορντ Ντίκερσον της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευροεπιστήμης Nature Neuroscience, χρησιμοποίησαν την τεχνική της μαγνητικής απεικόνισης του εγκεφάλου για να μετρήσουν το μέγεθος της αμυγδαλής σε 58 υγιείς ανθρώπους ηλικίας 19 έως 83 ετών. Διαπίστωσαν ότι ο όγκος της κυμαινόταν από περίπου δυόμισι κυβικά χιλιοστόμετρα μέχρι υπερδιπλάσιο όγκο.
Κάθε εθελοντής, απαντώντας σε σχετικό ερωτηματολόγιο, αποκάλυψε την έκταση και τη συχνότητα των κοινωνικών επαφών του, καθώς επίσης την πολυπλοκότητά τους. Με τον τρόπο αυτό, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα άτομα με μεγαλύτερη αμυγδαλή έχουν γενικά ένα δίκτυο περισσότερων φίλων και γνωστών και, παράλληλα, διατηρούν πιο πολύπλοκες σχέσεις μαζί τους.
Εκείνοι που είχαν την μικρότερη αμυγδαλή, ανέφεραν ότι είχαν τακτικές επαφές με λιγότερους από 5 έως 15 ανθρώπους, ενώ όσοι είχαν την μεγαλύτερη αμυγδαλή, είχαν μέχρι 50 κοινωνικές επαφές στο κατά πολύ ευρύτερο κοινωνικό δίκτυό τους. Οι μεγαλύτερης ηλικίας εθελοντές τείνουν να έχουν μικρότερου μεγέθους αμυγδαλές και ταυτόχρονα λιγότερους φίλους και γνωστούς.
Προηγούμενες έρευνες σε πιθήκους είχαν δείξει ότι όσοι ζουν σε μεγαλύτερες κοινωνικές ομάδες, έχουν και μεγαλύτερες αμυγδαλές. Άλλες πάλι μελέτες έχουν συμπεράνει ότι διάφορες περιοχές του εγκεφάλου στους ανθρώπους μεγαλώνουν, όταν πρέπει να ανταποκριθούν σε πιο απαιτητικές καταστάσεις.
Τέλος, ο ανθρωπολόγος Ρόμπιν Ντένμπαρ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένα όριο στον μέγιστο αριθμό των διαπροσωπικών κοινωνικών σχέσεων που μπορεί να διατηρεί ένας άνθρωπος και αυτό είναι περίπου 150 άτομα. Από εκεί και πέρα δεν μιλάμε για ανθρώπινες σχέσεις, αλλά για δημόσιες σχέσεις.
Epikaira.gr 27/12/2010
Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010
Χρόνια Πολλά!!!
Ιστορίες χριστουγεννιάτικων εθίμων από όλο τον κόσμο
Χρόνια Πολλά!
Τα Χριστούγεννα ήταν αρχικά μια κινητική γιορτή που εορταζόταν σε διάφορες ημερομηνίες στη διάρκεια του έτους. Η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου έγινε από τον Πάπα Ιούλιο Α τον 4ο αιώνα, επειδή εκείνη η ημερομηνία συνέπιπτε με τα ειδωλολατρικά τελετουργικά για το χειμερινό ηλιοστάσιο.
Η πρόθεσή του Πάπα ήταν να αντικατασταθεί ο αρχαίος εορτασμός με τον χριστιανικό. Ωστόσο, υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Και η ίδια αυτή μέρα ήταν η Πρωτοχρονιά.
Πολλά από τα έθιμα που συνδέονται με τα Χριστούγεννα, όπως η ανταλλαγή δώρων, τα κάλαντα, ο στολισμός του δέντρου έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες.
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες δοξασίες και παραδόσεις αποτελούν ένα μείγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνου (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) και άλλων δοξασιών που αναμείχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση.
Έθιμα από όλο τον κόσμο
Στη Σικελία οι χωρικοί συνηθίζουν να βγάζουν τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων νερό από τα πηγάδια και με αυτό ραντίζουν τα ζώα τους. Πιστεύουν ότι το νερό αυτό είναι αγιασμένο, επειδή την ίδια ώρα γεννιέται και ο Σωτήρας του κόσμου.
Στη Σαρδηνία πιστεύουν ότι όποιος γεννηθεί τη νύχτα των Χριστουγέννων, και μάλιστα τα μεσάνυχτα, φέρει την ευλογία του Θεού όχι μόνο στους δικούς του, αλλά και στους γείτονες των εφτά σπιτιών που βρίσκονται πιο κοντά στο δικό του.
Σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, οι νοικοκυρές ραντίζουν τα τραπεζομάντηλά τους με κρασί για να μη ντραπούν οι φιλοξενούμενοί τους, εάν λερώσουν κάποιο.
Στη Ρωσία συνήθιζαν τη νύχτα των Χριστουγέννων να ντύνουν στα άσπρα μια κοπέλλα του σπιτιού, η οποία παρίστανε την Παναγία.
Σε μερικές βρετανικές περιοχές, το έθιμο του γλεντιού σε κήπους με μηλιές την παραμονή των Χριστουγέννων είναι μια παραλλαγή μιας ειδωλολατρικής τελετής. Αφού σκοτεινιάσει, οι αγρότες πηγαίνουν στα περιβόλια, σχηματίζουν παρέες γύρω από τα παλιότερα δέντρα και πίνοντας μπύρα τραγουδούν τα κάλαντα. Πυροβολούν στα κλαριά για να διώξουν τα κακά πνεύματα, ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια άφηναν γλυκά, για να καλοπιάσουν τα πνεύματα και να εξασφαλίζουν καλή σοδειά.
Στη Σουηδία, την αυγή της 13ης Δεκεμβρίου η «Λουτσία» -σύμβολο του φωτός-, συνήθως το μεγαλύτερο κορίτσι του σπιτιού, φορώντας ένα μακρύ λευκό χιτώνα και ένα στεφάνι από αναμένα κεριά στα μαλλιά, πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι προσφέροντας ζεστό καφέ και κουλουράκια, ενώ τραγουδά παλιά κάλαντα.
Οι θρύλοι της Λουτσία γεννήθηκαν στις Συρακούσες περίπου κατά το έτος 300 μ.Χ. Σε μερικές επαρχίες της Σουηδίας οι κάτοικοι των χωριών συνηθίζουν ανήμερα τα Χριστούγεννα να ρίχνουν έξω από τα σπίτια και τα χωράφια τους σιτάρι, για να γιορτάσουν μαζί τους και τα πουλιά.
Μεσαιωνικά έθιμα
Στη Βενετία, ο Δόγης κι ο λαός πήγαιναν την νύχτα των Χριστουγέννων στο γειτονικό νησάκι του Αγίου Γεωργίου για να προσκυνήσουν το λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Στην παραλία του νησιού περίμεναν βενετσιάνικες αρχόντισσες ντυμένες στα μαύρα και στολισμένες με κοσμήματα, για να υποδεχτούν τον Δόγη και να τον συνοδέψουν μέχρι το ναό.
Μετά το τέλος της λειτουργίας, όλη η λαμπρή συνοδεία έμπαινε στις γόνδολες και διασχίζοντας τα νερά ξαναγύριζε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου άρχιζε μεγάλο γλέντι, που συνεχιζόταν μέχρι το πρωί.
Στη Βαρκελώνη, το Μεσαίωνα, είχαν έθιμο την «τελετή του παγωνιού». Την ημέρα των Χριστουγέννων, ο βασιλιάς έπαιρνε μέσα σε χρυσή πιατέλα ένα ψητό παγώνι και το μετέφερε στην τραπεζαρία. Σε αυτή την πομπή τον ακολουθούσε πλήθος από ευγενείς, υπηρέτες και σωματοφύλακες.
Στην τραπεζαρία μέσα βρισκόταν η βασίλισσα. Ο βασιλιάς της προσέφερε το παγώνι, για να το μοιράσει σε όλους τους παρευρισκόμενους. Όσοι δέχονταν την εξαιρετική αυτή τιμή, ήταν υποχρεωμένοι να ορκιστούν μπροστά στην ομήγυρη ότι θα προσπαθήσουν να ανδραγαθήσουν στον πόλεμο ή στις ταυρομαχίες.
Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Μαθητές δημοτικού αποκαλύπτουν τα τέσσερα γνωρίσματα του καλού δασκάλου
Μαθητές δημοτικού αποκαλύπτουν τα τέσσερα γνωρίσματα του καλού δασκάλου
14/12/2010 - 09:27
Σιάτλ
Με ποιά κριτήρια άραγε θεωρούν έναν δάσκαλο καλό οι ίδιοι οι μαθητές των δημοτικών σχολείων ; Το ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς χρηματοδοτεί στις ΗΠΑ μία φιλόδοξη δημοσκοπική έρευνα η οποία έχει ως στόχο του να ξεχωρίσει την… ήρα από το στάχυ των αμερικανών εκπαιδευτικών στα περίπου 15.000 δημόσια δημοτικά της χώρας.
Οι στατιστικολόγοι που μελέτησαν τα πρώτα αποτελέσματα κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι πιο επιτυχημένοι κι αποτελεσματικοί δάσκαλο, σύμφωνα με τη γνώμη των μικρών μαθητών, έχουν τέσσερα κοινά σημεία :
1. Δεν χάνουν χρόνο.
Την ώρα του μαθήματος αναπτύσσουν μεθόδους οι οποίες κρατάνε τους μαθητές τους σε εγρήγορση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.
2. Διδάσκουν τον αυτοέλεγχο.
Μετά από καθοδήγηση και υπό διακριτική εποπτεία, τα παιδιά διορθώνουν μόνα πολλά από τα λάθη τους
3. Λύνουν τις απορίες με «χίλιους» τρόπους.
Οι καλύτεροι δάσκαλοι έχουν την ικανότητα να επεξηγούν το μάθημα τους με πολλούς, και μάλιστα συχνά διασκεδαστικούς τρόπους
4. Λένε όχι στη «σκλαβιά των διαγωνισμάτων».
Καλός δάσκαλος είναι αυτός που δεν προσαρμόζει το καθημερινό μάθημα στον στόχο να γράψουν καλά οι μαθητές στα γραπτά διαγωνίσματα, απροειδοποίηστα ή τακτικά. Εξάλλου έρευνες δείχνουν ότι όσοι δάσκαλοι βασίζουν το έργο τους στα τεστ «βγάζουν» μαθητές με μέτριες επιδόσεις.
Πάνω από 3.000 δάσκαλοι δημόσιων δημοτικών σχολείων επτά μεγάλων πόλεων των ΗΠΑ μπήκαν στο μικροσκόπιο της συγκεκριμένης έρευνας. Η διαδικασία ήταν απλή: σε μαθητές των πόλεων Σάρλοτ, Ντένβερ, Ντάλας, Τάμπα, Μέμφις, Νέας Υόρκης και Πίτσμπεργκ δόθηκε ένα εμπιστευτικό ερωτηματολόγιο σχετικά με τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών. Οι χιλιάδες μικροί μαθητές έπρεπε, ανώνυμα, να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο αυτό, κρίνοντας το έργο των δασκάλων τους, χωρίς να φοβούνται ότι υποστούν οποιεσδήποτε συνέπειες.
14/12/2010 - 09:27
Σιάτλ
Με ποιά κριτήρια άραγε θεωρούν έναν δάσκαλο καλό οι ίδιοι οι μαθητές των δημοτικών σχολείων ; Το ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς χρηματοδοτεί στις ΗΠΑ μία φιλόδοξη δημοσκοπική έρευνα η οποία έχει ως στόχο του να ξεχωρίσει την… ήρα από το στάχυ των αμερικανών εκπαιδευτικών στα περίπου 15.000 δημόσια δημοτικά της χώρας.
Οι στατιστικολόγοι που μελέτησαν τα πρώτα αποτελέσματα κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι πιο επιτυχημένοι κι αποτελεσματικοί δάσκαλο, σύμφωνα με τη γνώμη των μικρών μαθητών, έχουν τέσσερα κοινά σημεία :
1. Δεν χάνουν χρόνο.
Την ώρα του μαθήματος αναπτύσσουν μεθόδους οι οποίες κρατάνε τους μαθητές τους σε εγρήγορση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.
2. Διδάσκουν τον αυτοέλεγχο.
Μετά από καθοδήγηση και υπό διακριτική εποπτεία, τα παιδιά διορθώνουν μόνα πολλά από τα λάθη τους
3. Λύνουν τις απορίες με «χίλιους» τρόπους.
Οι καλύτεροι δάσκαλοι έχουν την ικανότητα να επεξηγούν το μάθημα τους με πολλούς, και μάλιστα συχνά διασκεδαστικούς τρόπους
4. Λένε όχι στη «σκλαβιά των διαγωνισμάτων».
Καλός δάσκαλος είναι αυτός που δεν προσαρμόζει το καθημερινό μάθημα στον στόχο να γράψουν καλά οι μαθητές στα γραπτά διαγωνίσματα, απροειδοποίηστα ή τακτικά. Εξάλλου έρευνες δείχνουν ότι όσοι δάσκαλοι βασίζουν το έργο τους στα τεστ «βγάζουν» μαθητές με μέτριες επιδόσεις.
Πάνω από 3.000 δάσκαλοι δημόσιων δημοτικών σχολείων επτά μεγάλων πόλεων των ΗΠΑ μπήκαν στο μικροσκόπιο της συγκεκριμένης έρευνας. Η διαδικασία ήταν απλή: σε μαθητές των πόλεων Σάρλοτ, Ντένβερ, Ντάλας, Τάμπα, Μέμφις, Νέας Υόρκης και Πίτσμπεργκ δόθηκε ένα εμπιστευτικό ερωτηματολόγιο σχετικά με τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών. Οι χιλιάδες μικροί μαθητές έπρεπε, ανώνυμα, να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο αυτό, κρίνοντας το έργο των δασκάλων τους, χωρίς να φοβούνται ότι υποστούν οποιεσδήποτε συνέπειες.
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010
Ο Διονύσης Σαββόπουλος παραμυθάς στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Ο σπουδαίος μας τραγουδοποιός,Διονύσης Σαββόπουλος,αφηγείται παραμύθια για μικρούς και μεγάλους εμπνευσμένος από τη Θεογονία του Ησίοδου στο Μέγαρο …Μουσικής Αθηνών, στις3-5, 8-12 Δεκεμβρίου και 9 - 12 Ιανουαρίου/ Η παράσταση «Για να γίνει ο χρόνος καινούριος» φτιάχτηκε, όπως δηλώνει, «για τη χαρά της αφήγησης. Για παιδιά και για μεγάλους. Για όλους μας. Μπροστά σε μια αφήγηση που ξετυλίγεται μπροστά μας γεμάτη θαύματα, αφηνόμαστε. Αίρονται σιγά-σιγά οι επιφυλάξεις και οι δυσπιστίες. Ξαναγινόμαστε, όλοι, παιδιά. Δηλαδή καινούργιοι. Γιατί κάθε φορά που επιστρέφουμε εμείς οι μεγάλοι σε μια παλιά συλλογική φαντασία για να τη διηγηθούμε, ξαναβρίσκουμε εκείνη τη διαύγεια κι εκείνο το σφρίγος που κάνει τον χρόνο καινούργιο και τον κόσμο έγχρωμο ξανά». Μέσα από οκτώ απογευματινές παραστάσεις και δύο πρωινές ο σπουδαίος μας τραγουδοποιός και οι συνεργάτες του καλούν όλους όσους νιώθουν παιδιά «να πάψουν να είναι απλοί θεατές και να μπουν στην ιστορία ώστε να την κάνουν καινούρια».
Για το σκοπό αυτό, ο ίδιος σκιαγραφεί με δικά του λόγια την ιστορία για την αρχή του Κόσμου, τη γέννηση του Χρόνου, τη χρήση της φωτιάς και κάθε δύναμης που ωφελεί ή βλάπτει ανάλογα με τη χρήση της, κι άλλοτε παίζει και τραγουδά γνωστές επιτυχίες του (Η Συννεφούλα, Σαν τον Καραγκιόζη, Τί έπαιξα στο Λαύριο κ.ά.). Συνοδεία δύο εξαίρετων μουσικών, του Σταύρου Λάντσια και του Γιώτη Κιουρτσόγλου (από τους «Human Touch»), των ηθοποιών-τραγουδιστριών Ρηνιώς Κυριαζή και Φένιας Παπαδόδημα που συμπληρώνουν την αφήγησή του με ελληνικά και ξένα παραμύθια καθώς και 12μελούς χορού που αναπαριστά τη δράση τους επί σκηνής. Κι όλα αυτά με φόντο εντυπωσιακές ζωγραφικές δημιουργίες της Φωτεινής Στεφανίδη που προβάλλονται σε βίντεο. Συμμετέχει ο Θίασος Σκιών του Αθω Δανέλλη.
Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Ανεκδοτάκι για ...κλάματα
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Έρχονται Χριστούγεννα...
Ερχονται Χριστούγεννα...
09/12/2010 - 08:02
Ερχονται Χριστούγεννα. Με το «πνεύμα» τους λαβωμένο. Το καταλαβαίνεις στο βλέμμα των ανθρώπων. Στη θέση της γιορτινής αναμονής έχει εγκατασταθεί η θλίψη. Ειδικά στα μάτια των γερόντων. Στις συζητήσεις δεν υπάρχει πια εκείνο το «άγχος» της προετοιμασίας. Ολο και λιγότεροι έχουν όρεξη για ετοιμασίες, το δέντρο είναι ακόμα στο πατάρι - πού διάθεση, «είναι νωρίς ακόμα»...
*
Η εποχή που γύρω από το τραπέζι, παραμονές των Χριστουγέννων, με τόνο συνθηματικό, σαν υπόσχεση απόδρασης - μια συμφωνημένη φενάκη απόδρασης - ξετυλιγόταν εκείνο το μονίμως ματαιωμένο σχέδιο, «τι σκέφτεσαι να κάνουμε τα Χριστούγεννα», μοιάζει μακρινή. Εχει αντικατασταθεί με το ξόρκι της υποχρέωσης: «Αντε να δούμε πώς θα περάσουν και τα Χριστούγεννα». Πού καιρός, πια, για «παραμύθια» μεταξύ ενηλίκων...
*
Και φέτος δε θα λείψουν τα λαμπιόνια. Οι δήμαρχοι κάποια στιγμή θα φωταγωγήσουν τις εισόδους των πόλεων. Τα μαγαζιά - όσα έχουν απομείνει ανοιχτά - θα κρεμάσουν τους Αγιους Βασίληδες. Αλλά το γκρίζο είναι εδώ. Το συναντάς παντού. Ισως το μόνο «αξεσουάρ» που πλέον θυμίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ότι έρχονται οι γιορτές είναι η πρωτοφανής, η γεωμετρική αύξηση... της επαιτείας! Ναι, μετέτρεψαν τη ζητιανιά σε «αξεσουάρ» της ζωής μας! Δεν υπάρχει πια φανάρι, δεν υπάρχει διασταύρωση, δεν υπάρχει δρόμος, δεν υπάρχει σοκάκι, δεν υπάρχει χώρος συνάθροισης και κόμβος εποχούμενων που η επαιτεία, η ζητιανιά, ο λαβωμένος άνθρωπος από τη φτώχεια, την προσφυγιά, την ανεργία, την ανέχεια, να μη μας χτυπά το παράθυρο του αυτοκινήτου, να μη μας σκουντά στη στάση του λεωφορείου, να μη μας περιμένει στον εμπορικό πεζόδρομο.
*
Ερχονται Χριστούγεννα. Το καταλαβαίνεις από το βάρος που νιώθεις να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων που ορίζει η προσμονή των παιδιών. Το νιώθεις να σε πνίγει καθώς κοιτάς το ημερολόγιο και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μια υπόμνηση από την κλεψύδρα της απελπισίας: «Πού μας καταντήσανε»...
Τα λαμπιόνια θα ανάψουν. Οι βιτρίνες θα στολιστούν. Αλλά τούτη τη φορά το έξω φως δεν υπάρχει χαραμάδα να μπει για να ξεγελάσει το μέσα μας. Οχι, φέτος δεν μπορούν να μας ξεγελάσουν. Γιατί φέτος τα Χριστούγεννα είναι τα «πιο αληθινά» της ζωής μας! Κουβαλάνε το μήνυμα της «ανα-γέννησης» που μας στερούν, που μας αξίζει, που δε θα τους τη χαρίσουμε.
Θα τα γιορτάσουμε τα φετινά Χριστούγεννα. Με την κατάνυξη και την ελπίδα που κυοφορεί ο στίχος του ποιητή: «Αγιο μίσος / δόσμου το χέρι σου»!
Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 9/12/2010
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Τα θρανία της βαρεμἀρας
03/12/2010 - 11:45
Βαριούνται που ζουν... στις τάξεις των ελληνικών σχολείων περισσότεροι από τους μισούς μαθητές της Γ' Λυκείου.
Τους λείπει, λένε, η διδασκαλία με δημιουργικότητα, εφευρετικότητα, αλλά και χιούμορ! Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύει επιστημονική έρευνα, η οποία παρουσιάζεται σε διεθνές συνέδριο ψυχολογίας του ΑΠΘ.
Τους λείπει, λένε, η διδασκαλία με δημιουργικότητα, εφευρετικότητα, αλλά και χιούμορ! Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύει επιστημονική έρευνα, η οποία παρουσιάζεται σε διεθνές συνέδριο ψυχολογίας του ΑΠΘ.
Την έρευνα πραγματοποίησε η ψυχολόγος Βασιλεία Συμεωνίδου, το Φεβρουάριο του 2010, σε δείγμα 1.069 μαθητών της Γ' Λυκείου, στο πλαίσιο εκδήλωσης του γραφείου Διασύνδεσης μαζί με τα ΚΕΣΥΠ (Κέντρα Συμβουλευτικού Προσανατολισμού) Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, από τους μαθητές που απάντησαν στα ερωτηματολόγια προκύπτει ότι:
**Περισσότεροι από τους μισούς, το 51,6% θεωρούν «βαρετή, πληκτική, ανιαρή και μονότονη» τη διδασκαλία στις τάξεις τους.
** Η συντριπτική πλειονότητα, το 75,4% των παιδιών θεωρούν τις πανελλήνιες εξετάσεις ως μία από τις καταστάσεις που «μας γεμίζουν άγχος».
Ν.ΦΩΤ.
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Ο πατροκτόνος
|
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)