Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

Συναίνεση στην αλητεία ή ξεσηκωμός για τα αυτονόητα;



ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΥΡΓΙΑΚΗΣ
Αρθρογράφος: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΥΡΓΙΑΚΗΣ
23/05/2011 - 19:12
Λέξεις βουβές, σκέψεις αθόρυβες, ζωή υπό το μηδέν κι εκείνοι το χαβά τους. Δεν χόρτασε το θηρίο, δεν 
τελείωσε το υστέρημα, δεν αβγάτισε αρκετά το περίσσευμα.
Ζωή υπό το μηδέν, για όλους εκείνους που έστυψαν τη ζωή με τα χέρια τους και τώρα τους πετάνε στην άκρη σαν ελαττωματικά εξαρτήματα.
Ποιοι;
Όλοι αυτοί που συνιστούν τη «γραβατωμένη αλητεία», με τις σπουδές τους, με τα πτυχία τους, με τη θητεία τους σε ονομαστά πανεπιστήμια και την εμπειρία τους στο πώς να γκρεμίζουν χώρες και κοινωνίες.
Αλήτες περί οπής, όχι ότι να’ ναι.
Τώρα έχουμε καινούριο φρούτο ή μάλλον φρουτοσαλάτα εποχής. Και το όνομα αυτής; Συναίνεση.
Συναίνεση από ποιους, συναίνεση για ποιους, συναίνεση σε τι και για ποιο λόγο;
Για να έχουν άλλοθι όσοι θέλουν να μας εξαφανίζουν πως τάχα συναινέσαμε στην εξαφάνισή μας; Για να μπορούν να ξεπουλάνε ελεύθερα στους δανειστές ότι εκείνοι θα επιλέγουν;
Σχεδιάζουν τη διάλυση. Τίνος; Των πάντων.
Θα μείνει όρθιο ότι υπηρετεί τον έναν, τους δύο, τους πέντε, άντε τους δέκα. Ότι είναι για τους περισσότερους να διαλυθεί. Και τι να γίνει; Να γίνει καταθέσεις στις τράπεζες, λίπος κάτω από το δέρμα τους, παντεσπάνι στο πιάτο τους, χαβιάρι στα σκουπίδια τους (πόσα να φάνε πια;), χρυσάφι στα πόμολά τους, οξυγόνο στον αέρα τους, ότι βάζει και δε βάζει ο νους του ανθρώπου, υποταγμένα στην πλεονεξία τους.
Και για τα παιδιά; Τίποτα. Εκτός και αν είναι για τα δικά τους.
Και για τους νέους; Τίποτα. Εκτός αν πρόκειται για τα δικά τους βλαστάρια που θα τους κληρονομήσουν.
Ονειρεύονται την απόλυτη κυριαρχία, σε μία γη που θα τη θεωρούν ως αυλή τους.
Να σκοτώνουν για να φτιάχνουν νέα όπλα, να βιάζουν και να τη βγάζουν καθαρή, να κλέβουν και να τους λέμε και ευχαριστώ.
«Είμαστε όλοι Σοσιαλιστές» έλεγε σε άλλες εποχές το γνωστό Πασοκικό στέλεχος που κατηγορείται για μίζες.
«Να αξιολογούνται κάθε χρόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι» σκούζει απροκάλυπτα ο Ρεψ.

«Και οι βουλευτές κάθε εξάμηνο, οι δε υπουργοί κάθε μήνα» συμπληρώνω εγώ. Αλλά τότε δεν θα περίσσευε κανένας για τις επόμενες εκλογές, τότε που τρέχουμε όλοι κοιμισμένοι, φοβισμένοι και με μνήμη ψαριού, να ρίξουμε το μαγικό χαρτάκι στην κάλπη της απάτης που οδηγεί, εκείνους στον παράδεισο της ασυλίας κι εμάς στην κόλαση της ανέχειας.
«Μείωσα και το δικό μου μισθό», είπε ο υπουργός οικονομικών θεωρώντας πως ξεστόμισε κάτι πολύ έξυπνο. Όμως, άλλο να κόβει το 20% των 10.000 ευρώ και άλλο το 20% των 1.000 ευρώ. Υπάρχει μια «διαφορά» στο ποσό που περισσεύει.
«Και της δικής μου μάνας μείωσα τη σύνταξη», είπε ο ίδιος υπουργός. Μου ήρθε στο μυαλό ένας άλλος «τσάρος της οικονομίας» ο οποίος είπε κάποτε πως και η δική του μάνα είναι συνταξιούχος αλλά τη στηρίζει ο ίδιος και ο αδελφός του. Ξέχασε να πει πως ο πατέρας είχε μερικά καράβια, για τις δύσκολες ώρες.
Νοιάζεται κανένας; Ένα εκατομμύριο οι άνεργοι.
Ούτε οι ίδιοι δεν νοιαζόμαστε. Αν το κάναμε, θα είχαμε ξεσηκωθεί. Όχι για πολλά. Δεν χρειάζονται πολλά. Μόνο για δουλειά.
Να βάλουν το χέρι στην τσέπη αυτοί που έχουν μακριά χέρια και βαθιές τσέπες. Να πάρουν τα δις που αναπαύονται σε καταθέσεις και θυρίδες και να φτιάξουν δουλειές αντί να σπέρνουν την ανεργία.
Να ξεσηκωθούμε. Όχι για πολλά. Μόνο και μόνο για τα αυτονόητα. Για να έχουμε γιατρούς και φάρμακα και βιβλία και σχολεία και δασκάλους και φαγητό, όλοι και κάθε μέρα. Όχι να έχουν, λίγοι απ’όλα και χιλιάδες άλλοι να ψάχνουν στα σκουπίδια για αποφάγια.
Και μια βδομάδα διακοπές, όχι παραπάνω. Μια βδομάδα, για να νιώσουμε άνθρωποι, για να μάθουν και μικρά παιδιά που τώρα μεγαλώνουν, τι σημαίνει στην πράξη η φράση «κάνω διακοπές».
Και μια σύνταξη αξιοπρέπειας. Αμαρτία να βλέπεις τον παππού να περνάει έξω από το καφενείο αλλά μέσα να μην μπαίνει γιατί αν πιει καφέ δεν θα έχει για ψωμί. Ήταν παιδί ακόμη όταν αντί για καφέ, οι άνθρωποι έπιναν και ρεβίθι ή κριθάρι αλεσμένο. Τώρα στο τέλος της ζωής του, θα πρέπει να ξαναθυμηθεί πάλι το ρεβίθι και το κριθάρι;
Να ξεσηκωθούμε. Όχι για πολλά. Μόνο και μόνο επειδή σκοτώνουν το όνειρο. Όχι μόνο το δικό μας αλλά κυρίως των παιδιών μας.
Δεν γίνεται αλλιώς. Μεγαλώνουν παιδιά χωρίς όνειρα; Τι κόσμο θα φτιάξουν; Ούτε να το σκεφτεί κανείς…


Χρήστος Επαμ. Κυργιάκηςxrkyrgiakis@yahoo.gr

Κυριακή 22 Μαΐου 2011

Iσπανική πλατεία DEL SOL: Μη φωνάζετε, θα ξυπνήσουν οι Έλληνες


22/05/2011 - 11:28
Αταλάντευτο το κίνημα των «αγανακτισμένων» πολιτών στην Ισπανία

Εμμένουν στην απόφαση τους να «στοχαστούν» στην Πουέρτο Δελ Σολ

Το «Κίνημα της 15ης Μαΐου» -οι «αγανακτισμένοι», όπως τους αποκαλεί ο Τύπος, δηλώνει αποφασισμένο να παραμείνει στην Πουέρτα δελ Σολ, την κεντρική πλατεία της Μαδρίτης, αγνοώντας τη σχετική απαγόρευση της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής.
Η Εκλογική Επιτροπή, η οποία ελέγχεται από το Λαϊκό Κόμμα της αντιπολίτευσης, ανακοίνωσε ότι είναι παράνομες οι πολιτικές συγκεντρώσεις το Σάββατο, παραμονή των εκλογών, καθώς είναι μία «ημέρα στοχασμού» .

Ωστόσο, οι διαδηλωτές δηλώνουν αποφασισμένοι να παραμείνουν στην πλατεία -όπου χιλιάδες άνθρωποι διανυκτέρευσαν σε σκηνές ή στο ύπαιθρο- αφού το Σύνταγμα δεν απαγορεύει στους πολίτες να «στοχαστούν ελεύθερα» την παραμονή της κάλπης.
Οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν σήμερα. Οι διαδηλωτές δεσμεύτηκαν να αγνοήσουν την απαγόρευση και στη Βαρκελώνη, τη Σαραγόσα, την Πάλμα ντε Μαγιόρκα και άλλες πόλεις όπου στη διάρκεια της νύχτας κατέλαβαν κεντρικές πλατείες.

Η όλη κινητοποίηση ξεκίνησε αυθόρμητα και μέσω του διαδικτύου στις 15 ΜαΐουΧιλιάδες νέοι, άνεργοι, νοικοκυρές, συνταξιούχοι συγκεντρώθηκαν στην εμβληματική Πουέρτα δελ Σολ της Μαδρίτης για να διαμαρτυρηθούν για την οικονομική κρίση και την ανεργία. Παρόμοιες διαδηλώσεις έγιναν σε 50 περίπου πόλεις της Ισπανίας.

Ανάμεσα στα διάφορα συνθήματα σε τοίχους, αφίσες και πλακάτ, διαβάσαμε τα ακόλουθα: «Εξεγερμένοι χωρίς σπίτι», «Τα δικαιώματα κατακτούνται»«Δημοκράτη! Μη το βουλώνεις, στους δρόμους!»,«Κάτω οι τράπεζες!»,
Η κινητοποίηση των πολιτών προκάλεσε πάντως και πολιτική αντιπαράθεση στην Ισπανία με το Λαϊκό Κόμμα της Αντιπολίτευσης -το οποίο ελέγχει την τοπική κυβέρνηση της Μαδρίτης- να κατηγορεί τους Σοσιαλιστές ότι χρησιμοποιούν την πρωτοβουλία για να πλήξουν τους Συντηρητικούς, παραμονή εκλογών.
Την Κυριακή οι Ισπανοί θα εκλέξουν 8.116 τοπικά συμβούλια και 13 από τις 17 περιφερειακές κυβερνήσεις. Οι Σοσιαλιστές του πρωθυπουργού Χοσέ Θαπατέρο αναμένεται να υποστούν βαριά ήττα από το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) της Αντιπολίτευσης.

ΑΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΑΥΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
Ο πρωθυπουργός της χώρας υπερασπίζεται το δικαίωμα των πολιτών να εκφράζουν τη γνώμη τους, ενώ έχει πυκνώσει η αρθρογραφία έγκριτων Ισπανών για το πρωτοφανές αυτό κίνημα: «Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πλέον» είναι μια άποψη που εκφράζεται όλο και περισσότερο...

Το κίνημα έχει γίνει γνωστό ως Μ-15, σε μία αναφορά στις 15 Μαΐου, όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε περισσότερες από 50 ισπανικές πόλεις.
Το κίνημα κάνει έκκληση για μία ριζική μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος της χώρας, που οι διαδηλωτές περιγράφουν ως διεφθαρμένο καθώς ευνοεί μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα και υπακούει στο συμφέρον των τραπεζών και του κεφαλαίου.

Το κίνημα εμφανίστηκε στο Ίντερνετ πριν από μερικούς μήνες, ως επακόλουθο της οικονομικής κρίσης στη χώρα, που εκτόξευσε το ποσοστό της ανεργίας στο 20%. Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται έκτοτε και χιλιάδες άνθρωποι πραγματοποίησαν πορείες σε πολλές πόλεις χθες το βράδυ. Μέχρι στιγμής οι πορείες ήταν ειρηνικές.
«Όταν πλησίασε η αστυνομία, τους είπαμε ότι τα αιτήματά μας αφορούν κι εκείνους γιατί κι εκείνοι έχουν χαμηλούς μισθούς και δάνεια που πασχίζουν να ξεχρεώσουν», είπε ο Κάρλος Παρέδες, εκπρόσωπος του κινήματος.

Εκπρόσωποι της κυβέρνησης και κομματικοί ηγέτες κάλεσαν τους διαδηλωτές να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους με την ψήφο τους. Το κίνημα, ωστόσο, καταγγέλλει όλα τα κόμματα και δεν συντάσσεται με κανένα.

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ:
15 ΜΑΪΟΥ 2011: ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ! ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ !

Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν κι εσάς: άνθρωποι που ξυπνούν κάθε πρωί κάθε πρωί και πηγαίνουν να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους, που εργάζονται σκληρά κάθε ημέρα για να ζήσουν και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.
Κάποιοι από εμάς είναι προοδευτικοί, κάποιοι άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί από εμάς πιστεύουν στο Θεό, μερικοί όχι. Μερικοί έχουν συγκεκριμένη ιδεολογία, και άλλοι είναι απολίτικοι. Όλοι μας, όμως, είμαστε ανήσυχοι και εξοργισμένοι από τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών... αισθανόμαστε αβοήθητοι. χωρίς φωνή.
Αυτή η κατάσταση μας πληγώνει όλους καθημερινά. Όμως αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα της αλλαγής, η ώρα να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί.
Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε ότι:
-Προτεραιότητα για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η εξέλιξη, η αλληλεγγύη, η ελευθερία της συμμετοχής στον πολιτισμό, η οικολογική βιωσιμότητα, η ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων
-Αυτά αποτελούν αξίες που πρέπει να διέπουν την κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, στην απασχόληση, στον πολιτισμό, στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην πολιτική συμμετοχή, στην ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, τα δικαιώματα του καταναλωτή, το δικαίωμα για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.
-Με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα η κυβέρνηση και το οικονομικό μας σύστημα αδυνατούν να φροντίσουν γι' αυτές τις προτεραιότητες και αυτό αποτελεί πλέον εμπόδιο για την εξέλιξη των ανθρώπων.
-Δημοκρατία σημαίνει κυβέρνηση του λαού (δήμος = λαός, κράτος = δύναμη), και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει. Αντίθετα, ξέρουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει καν μας ακούσει. Το καθήκον των πολιτικών μας θα έπρεπε να είναι να είναι η μεταφορά της φωνή μας στα εθνικά και διεθνή θεσμικά όργανα, να διευκολύνουν την συμμετοχή των πολιτών μέσα από κανάλια άμεσης επικοινωνίας, να λειτουργούν προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας. Ο ρόλος τους είναι να πλουτίζουν και να ευημερούν εις βάρος εμάς, που είμαστε απλοί θεατές της δικτατορίας των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων που έχουν στην κατοχή τους στην εξουσία μέσω των μονοπωλίων του Λαϊκού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
-Η επιθυμία για εξουσία και η συγκέντρωσή της στα χέρια των λίγων παράγει ανισότητα, προκαλεί εντάσεις, φέρνει αδικία, η οποία οδηγεί στη βία. Κι εμείς την απορρίπτουμε.Το απαρχαιωμένο οικονομικό μοντέλο παγιδεύει την ατμομηχανή της κοινωνίας μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πολλοί βουλιάζουν στη φτώχεια τη μιζέρια. Και έτσι καταρρέουμε. Μοναδικός σκοπός του συστήματος είναι η συσσώρευση κεφαλαίων σε βάρος της αποτελεσματικότητας και της ευημερίας της κοινωνίας.
 σπατάλη πόρων οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και οι καταναλωτές πολίτες αποτελούν μέρος του κέντρου βάρους σε ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να εμπλουτίσει μια μειοψηφία που δεν ξέρει τις ανάγκες μας.
- Η θέληση και ο σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματοςόχι με γνώμονα την ευημερία της κοινωνίας. Σπαταλώντας πόρους, μολύνοντας τον πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους πολίτες.
-Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να πλουτίζει μια μειοψηφία η οποία δεν ενδιαφέρεται για τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι αλλά χωρίς εμάς τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς εμείς κινούμε τον κόσμο.
Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις την αδικία από την οποία σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειάζεται μια ηθική επανάσταση...

Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα....

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να τα αλλάξω.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.!

Περισσότερα στη σελίδα:http://democraciarealya.es/

σχετικά προπαγανδιστικά video:
http://www.youtube.com/watch?v=1SAfFFpGF3E&feature=related
ΚΑΠΙΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ , ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΑΝΕΡΓΙΑ
EIMΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

γιατί είμαστε άνθρωποι

γιατί αξίζουμε

γιατί αξίζουμε σεβασμό

γιατί είμαστε πολλοί

βγείτε στους δρόμους
http://www.youtube.com/watch?v=BzC-PkacKGs&feature=related

δείτε περισσότερα video από τις κινητοποιήσεις στις ακόλουθες συνδέσεις:
http://news.in.gr/world/article/?aid=1231109370
http://edition.cnn.com/video/?/video/world/2011/05/18/goodman.spain.econ.protests.cnn

φωτογραφικό υλικό :
http://www.flickr.com/photos/meshelmay/sets/72157626632282107/show/

Νεολαία χωρίς μέλλον, χωρίς σπίτι , χωρίς ασφάλιση, χωρίς σύνταξη. Χωρίς Φόβο.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
-Οι αποκλεισμένοι εξεγείρονται!
- Απόλυσέ τους!

- Δεν υπάρχει τρόπος. Είναι άνεργοι.

-Κόψε τους τα επιδόματα!

-Δεν μπορούμε. Δεν παίρνουν κανένα.
-Πάρτε τους τα σπίτια
-Αδύνατον. Δεν έχουν
-Χαθήκαμε τότε!

Πηγή: http://www.iskra.gr/

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Παίδες εν καμίνω...


Παίδες εν καμίνω...
Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 22 Μαΐου 2010

ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ, αυτολογοκρίνομαι συνέχεια. Λίγο ακόμα και θα κυκλοφορώ με μια βραστή πατάτα στο στόμα για να μην το ανοίξω το ρημάδι. Για να μην την ξεστομίσω τη μαλακία. Καταπίνω αμάσητες τόσες ερωτήσεις που θα πάθω διάτρηση στομάχου. Διάβασες; Μελέτησες; Εκανες επανάληψη; Χρειάζεσαι καμιά βοήθεια; Πώς έγραψες; Πέσανε τα SΟS; Τι έπεσε; Τι δεν έπεσε;

Πού έπεσε; Σε ποιον έπεσε και ποιον πήραν τα σκάγια;

Οι άλλοι πώς έγραψαν; Δηλαδή πόσο υπολογίζεις; Στο περίπου, βρε αγόρι μου; Χοντρικά δεν έχεις μια εικόνα;

Πώς θα πας στο εξεταστικό κέντρο (αφού δεν θέλεις να σε πάω εγώ);

Πώς θα φύγεις από το εξεταστικό κέντρο (αφού δεν θέλεις να σε πάρω εγώ); Το κινητό το φόρτισες (ή θα μου πεις μες στα μαύρα μεσάνυχτα ότι έχασες τον φορτιστή); Θα θυμηθείς να το έχεις κλειστό μέσα στην αίθουσα;

Θα το ανοίξεις αμέσως- ΑΜΕΣΩΣ!!!- μετά;

Μόλις- ΜΟΛΙΣ!!!- τελειώσεις θα με πάρεις τηλέφωνο να μη βράζω στο ζουμί μου;

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΙΛΟ πήρες μαζί σου; Μολύβια έχεις; Γόμα έχεις; Ο διαβήτης έχει μύτη- κατά προτίμηση γαλλική; Χρήματα πόσα να σου δώσω; Θα πάρεις κι ένα μπουκαλάκι νερό; Πήρες την εξεταστική σου ταυτότητα; Πήρες την αστυνομική σου ταυτότητα; Πού θα τα βάλεις; Από την κωλότσεπη του τζιν δεν θα πέσουν; Γιατί δεν βάζεις το άλλο το παντελόνι που κλείνουν οι τσέπες του; Να σου στύψω μια πορτοκαλάδα;

Τι ώρα θα κοιμηθείς, βρε παιδάκι μου, αύριο έχεις να ξυπνήσεις στις 5.30! Αφού έχεις πονοκέφαλο γιατί ακούς heavy metal; Σε χαλαρώνει αυτό το ντάμπα ντούμπα;

Καλά, παιδί μου, ό,τι πεις! Ο,τι πεις, σου χαλάω εγώ χατίρι; Πετάει ο γάιδαρος; Αν πετάει λέει! Αφού τον βλέπω, φτερουγίζει πάνω από το κεφάλι μου! Μόνο μη μου αγχώνεσαι! Και μη μου αγχώνομαι κι εγώ! Ας κάνουμε κι οι δυο πως όλη αυτή η παράνοια, όλη αυτή η απύθμενη ηλιθιότητα- που και καλά θα καθορίσει το μέλλον σου- δεν είναι θέατρο του παραλόγου! Δεν είναι «Η φαλακρή τραγουδίστρια» του Ιονέσκο. Δεν είναι ο άκρατος σουρεαλισμός, ο ορισμός της βλακείας, η χρεοκοπία της Παιδείας, ο θρίαμβος των φροντιστηρίων και των ιδιαίτερων.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΝΟΡΜΑΛ, κάτι απαραίτητο! Είναι κάτι θεάρεστο: αυτό αύριο θα σου δώσει τα εφόδια να κάνεις πίτσες ντιλίβερι ή να σερβίρεις εσπρέσο στις καφετέριες. Τι από τα δυο, διαλέγεις και παίρνεις. (Αυτό λέγεται «επιλογή κατεύθυνσης»).

Γιατί κι εμείς περάσαμε τα λούκια και τα παλούκια, αλλά τότε ήταν άλλες οι εποχές. Ξεκάθαρα τα πράγματα: Εδινες Νομική; Γινόσουν δικηγόρος! Εδινες Ιατρική; Γινόσουν γιατρός! Τώρα δίνεις Οικονομικά και γίνεσαι μανικιουρίστα!

Κι έχεις και τους πανύβλακες στην τηλεόραση να λένε «Καλή επιτυχία σε ΟΛΑ τα παιδιά». Τι λέτε, ρε κατακαημένοι; Μπορούν ποτέ να έχουν καλή επιτυχία ΟΛΑ τα παιδιά; Κάποια θα έχουν καλή. Κάποια θα έχουν μέτρια.

Κάποιοι θα έχουν την κακή τους και την ψυχρή τους.

Γι΄ αυτό ο πατέρας μου, ο Λουκής Ακρίτας, οραματίστηκε μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση χωρίς εξετάσεις.

Ακόμα και στο πανεπιστήμιο- έλεγε - ας γίνεται συμψηφισμός της βαθμολογίας των δύο τελευταίων τάξεων.

ΠΑΙΔΕΣ ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ... Με ξενύχτια... Με καφέδες που σπάνε τα νεύρα τα σπασμένα... Που τσακίζουν την ψυχολογία την τσακισμένη... Με το μάτι τρελό, ζουν αυτό το σίχαμα. Με το στομάχι κόμπο, βιώνουν το μαρτύριο του Σίσυφου. Που οι κριτές των νεκρών τον έβαλαν να κουβαλάει έναν βράχο στην κορφή του βουνού. Και μόλις έφτανε στην κορφή, η πέτρα έπεφτε. Και φτου πάλι απ΄ την αρχή ο Σίσυφος. Και φτου πάλι απ΄ την αρχή τα παιδιά μας...

Τι να πω; Κουράγιο σε όλους μας και μαγνήσιο για το στρες! Ασχετο: μου περίσσεψε πορτοκαλάδα, θέλει κανείς;